
( WSPÓLNA DLA OBU LINII HERBOWYCH )
CIECHANOWICZOWIE - to
prastary ród polski pochodzący z Mazowsza ( Ciechanów ), który po Unii Polsko -
Litewskiej zamieszkał na Litwie. Po rozbiorach Polski - zaczął migrować
wewnątrz zaboru rosyjskiego: na Białoruś, Ukrainę i w głąb Rosji.
W XX wieku, po reaktywacji Państwa Polskiego - rozpoczął się masowy powrót do
Polski, nie wszyscy jednak zdołali powrócić - część została na Wschodzie, część
wraz z Armią Andersa przedostała się na Zachód i tam już pozostała.
( Losy rodu Ciechanowiczow są typowe dla losów wszystkich rodów zamieszkujących
tzw. polskie Kresy Wschodnie ).
Nazwisko Ciechanowicz należy, jak i inne nazwiska kończące się na „ - icz ”, do najstarszej grupy nazwisk
szlachty polskiej. Patronimiczna końcówka „ - icz ” oznacza: „ jego syn ...”, co daje podstawę do postawienia
hipotezy, że pierwszy Ciechanowicz był synem Ciechana ( Ciechan + owicz = Ciechanowicz ).
Na oficjalnej Stronie Internetowej Urzędu Miasta Ciechanów (www.um.ciechanow.pl/historia)
opublikowany jest opis dziejów Ciechanowa obejmujący od VII wieku aż do czasów najnowszych ( m. in. od VII do X wieku początki osadnictwa potwierdzone przez badania archeologiczne - w X wieku ukształtowanie się „ państwa plemiennego” wokół Ciechanowa ):
„
Założycielem Ciechanowa był legendarny Ciechan, który w prasłowiańskich czasach
szukał miejsca na założenie rodziny. Trafił na dobrze usytuowany wzgórek wśród
rozległych. pełnych grubego zwierza borów, otoczony z trzech stron rozlewiskami
rzeki i urodzajnymi glebami. Zbudował na nim szałas i spłodził ze swą żoną
Dobrogniewą dziesięciu synów, z którymi, gdy dorośli, wzniósł drewniany,
obszerny gród ”.
CIECHANÓW - ruiny zamku książąt
mazowieckich z XV wieku.
Ponieważ nazwisko Ciechan nie figuruje w spisie nazwisk szlachty polskiej, być może zmiana nazwiska z Ciechana na Ciechanowicza była związana z nadaniem jednemu z jego potomków za zasługi wojenne szlachectwa, co zazwyczaj bywało nagrodą za męstwo na polu wojennym.
Okazji do wykazania się męstwem było wiele: historia miasta Ciechanów - to pasmo nieustannych wojen, początkowo w obronie ciechanowskiego „ państwa plemiennego” ( którego centrum mieściło się w Ciechanowie ), potem wojny
z Pomorzanami, Prusami, Litwinami, Jadźwingami i w ramach walk dzielnicowych. Jedną z największych, a zarazem zwycięskich wojen było odparcie w 1244 roku najazdu Prusów, którzy niszczyli Mazowsze po sam Ciechanów, gdzie ponieśli klęskę w walce z rycerstwem. Być może to w tej wojnie potomek Ciechana wykazał się męstwem w boju i otrzymał herb Mogiła.
Przyjmując szlachectwo - prawdopodobnie oprócz herbu - do nazwiska dodał końcówkę „ - owicz ”
( tzn. „jego syn” ), by zaznaczyć swoje pochodzenie: Ciechanowicz - czyli syn Ciechana - potomek legendarnego założyciela miasta Ciechanów.
Ciechanowiczowie posługiwali
się herbami Nałęcz i Mogiła oraz Mogiła odmiana z jednym
krzyżem,
którym pieczętowali się tylko Ciechanowiczowie. Liczne dowody na to znajdują się w Heroldiach, m.i.: wileńskiej,
mińskiej i kijowskiej w postaci setek dokumentów, w tym wielu Wywodach Szlachectwa Ciechanowiczów herbu Mogiła
oraz Wywodach Szlachectwa Ciechanowiczów herbu Nałęcz.
Jednakże w niektórych Herbarzach są tylko Ciechanowiczowie herbu Mogiła, w innych tylko herbu Nałęcz.
Trzeba tu wyraźnie zaznaczyć, że poglądy te nie dość, że są całkowicie błędne - uniemożliwiają również badania
nad dziejami rodu, ponieważ niemożliwe jest odtworzenie relacji genealogicznych między przedstawicielami różnych linii herbowych, bo po prostu one nie istnieją. Stosunki pokrewieństwa bowiem skończyły się w momencie otrzymania przez jednego z Ciechanowiczów herbu Nałęcz jako drugiego herbu w rodzie. Potem już pokrewieństwo istniało wyłącznie
w obrębie danej linii herbowej, obie linie herbowe się rozdzieliły, a każda z nich rozwijała się odtąd całkowicie niezależnie
od drugiej i składała się z innych osób!
Można spróbować odpowiedzieć na pytanie: co spowodowało te kontrowersje?
Przypuszczalnie ród Ciechanowiczów w
wiekach XI - XVI był niezbyt liczny, a ponadto mieszkający na innym terytorium:
podczas gdy Ciechanowiczowie herbu Mogiła występowali wpierw w Polsce, a potem
w Wielkim Księstwie Litewskim -
to Ciechanowiczowie herbu Nałęcz swój
początek mają na Litwie. Dalej - herb Mogiła jest używany tylko przez
kilkanaście rodów, natomiast herb Mogiła odmiana z jednym krzyżem może być
uważany za tzw. herb własny, bo poza Ciechanowiczami nikt go nie używa.
Natomiast herb Nałęcz jest bardzo popularny, a stosuje go około 350 rodów.
Z
moich czteroletnich badań tego problemu wynika, że wpierw Ciechanowiczowie posługiwali się herbem Mogiła, a potem herbem Nałęcz - co oznacza, że
pierwszy, który się nowym herbem posługiwał - najpierw ( tzn. aż do
otrzymania nowego herbu ) posługiwał się herbem Mogiła.

( Hipoteza własna )

( w nim wspólnych przodków - bohaterów, duchownych i zwykłych ludzi ),
każda z tych linii ma swoje
odnogi w różnych krajach,
z nich zaś wyrastają gałęzie
poszczególnych rodzin.

# miedzy XI a XIV w. -
hipotetyczny protoplasta rodu: nieznany z imienia CIECHANOWICZ ( potomek
CIECHANA ).
# 1389 Nicolaus Ciechanowicz de Gościno - mieszkał w miejscowości Gościno,
która leży na Pomorzu, kilkadziesiąt kilometrów na południe od Kołobrzegu. Jest
to pierwszy udokumentowany członek naszego rodu odnaleziony w aktach grodzkich
łęczyckich (
Słownik staropolskich nazw osobowych, W. Taszycki, I, 362 ).
W HERBARZU Kaspra
Niesieckiego (III, 105) jest:
# BOGDAN 1442
# SIEMION 1473 podk. orszański
# HAWRYŁO 1503 podsędek, potem podkomorzy słonimski
# PAWEŁ rotmistrz królewski
# JERZY zabity pod Moskwą
# FRANC SUK pułkownik, umarł pod Pskowem
# OSTAFIEJ chorąży mścisławski
# JAN 1598
|
# JAN - (brat Dymitra) |
# DYMITR rotmistrz, pis. połocki, poseł do Cara, |
|
|
|
|
# Hieronim "Wilk Smoleński" protoplasta
linii herbu Nałęcz |
Tu kończy się wspólna genealogia rodu, a zaczyna się oddzielna
genealogia dla linii herbu Mogiła i oddzielna genealogia dla linii herbu Nałęcz,
ponieważ w każdej linii występowali inni ludzie, nie spokrewnieni już ze sobą.
Od tego punktu trzeba też już szukać oddzielnych genealogii dla każdej rodziny,
która prowadzi od aktualnie żyjących potomków - wstecz - do protoplastów danej
linii herbowej.