GENEALOGIA rodziny Witolda Antoniego Ciechanowicza

Rodzina ze strony ojca - Ciechanowiczowie herbu Nałęcz:

Pełna lista przodków udokumentowanych:

1. ANDRZEJ [ ok.1640 - ok.1720 ], Łuck ( na Wołyniu, ówcześnie ziemie należące do Korony - jako część Rzeczpospolitej Obojga Narodów, po zaborach - część Imperium Rosyjskiego - obecnie na Ukrainie ), w 1665 wydzierżawił od rodziny Kobeckich na 3 lata majątek Kobcza, w województwie Wołyńskim, w 1719 majątek Domanowa podarował synowi, Antoniemu.

Żona Maryanna ze Sławencina [ ok. 1650 - ok. 1725 ], ich syn: Antoni.

2. ANTONI [ ok.1690 - ok.1765 ], Łuck, w 1739 podpisał akt dożywocia ze swą małżonką - Izabellą

z Głuchowskich herbu Radwan [ ok. 1700 - ok. 1765 ]. Ich syn Piotr.

3. PIOTR [ ok.1753 - ok.1828 ], w 1791 sprzedał odziedziczoną po ojcu majątek Domanowa,

wg rewizji z 1795 ( spis szlachty ) w majątku Mokwin ( koło Równego ), wraz ze swoją rodziną zapisany został w poczet szlachty powiatu rówieńskiego.

Żona Justyna, córka Grzegorza. Ich dzieci: Michał [ 1777 - ok. 1850 ], Honorata [ ok. 1779 - ok. 1852 ],

Katarzyna [ 1781 - ok. 1854 ], Jan Kanty [ 1787 - ok. 1831 ], Franciszka [ 1790 - ok. 1865 ],

Wincenty [ ok. 1791 - ok. 1866 ].

4. JAN KANTY [ 1787 w majątku Mokwin - ok.1831 ]. W 1823 kupił majątek Baranowce

w powiecie Radomyskim ( m. Radomyśl ).

Żona Benigna, córka Hiacynta Staniszewskiego herbu Pobóg [ 1793 - ok. 1865 ].

Ich dzieci: Ignacy-Hieronim [ 1812 - ok. 1887 ], Maciej - Wiktor [ 1819 w Białej Cerkwi - ok.1894 ],

Kamilla [ ok.1820 - ok.1895 ], Mikołaj-Ambroży [ 1822 - ok. 1895 ], Stanisław - Mikołaj [ 1824 - 1899 ],

Zenon - Onufry [ 1825 - ok.1900 ], Jacenty - Adolf [ 1826 - ok.1901 ] i Aureli- Władysław [ 1829 - ok. 1904 ],

5a. Ignacy - Hieronim [ ok.1812 w majątku Koziejówka koło Korystyszewa - ok.1887 ].

Żona Julia Ro( u )tewska [ ok. 1820 - ok. 1995 ]. Ich synowie: Eugeniusz Ignacy [1844 - ok.1919 ],

Mikołaj [ ok.1846 - ok.1910 ], Aleksander [ 1848 w Kijowie - ok.1920 ], Włodzimierz - Maurycy

[ 1849 w Kijowie - ok.1930 ] i Józef [ ok.1852 - ok.1932 ],

5b. Stanisław - Mikołaj [ ok.1824 w majątku Hrebinki koło Wasylkowa - ok.1899 ].

Jego dzieci: Anna [ ok.1850 - ok.1925 ], Tymoteusz - Paweł [ ok. 1852 - ok. 1920 ],

Maria [ ok.1854 - ok.1919 ], Dymitr [ ok.1856 - ok.1920 ] i Antoni „Dworecki” [1860 - ok. 1935 ],

5c. Maciej - Wiktor [ 1819 w Białej Cerkwi - ok.1894 ]. Jego żona Helena, córka Teodora.

Ich córka: Zinaida [ 0k. 1852 - ok. 1921 ].

5d. AURELI - WŁADYSŁAW [ ur.1829 Mokwin - ok.1904 ]. Jego syn Antoni [ 1865 - 1935 ],

6a. Tymoteusz - Paweł [ ok.1852 - ok.1920 ]. Jego dzieci: Wsiewołod [ ok.1877 - ok.1950 ]

- profesor Uniwersytetu Kijowskiego i Raisa [ ok.1880 - ok.1955 ],

6b. Antoni „Dworecki” [ ok.1860 - ok. 1935 ] - od niego rozpoczyna się duża rodzina, która

przeprowadziła się na Białoruś, w okolice Baranowicz, a po II Wojnie Światowej repatriowała

się do Polski,

6c. ANTONI [ ur. w 1865 W Kijowie – zm. w 1935 w Sankt Petersburgu ] - pradziadek, podporucznik 82 Rezerwowego Kadrowego Batalionu, pochodził ze szlachty guberni Kijowskiej, żonaty z Marią Zaczek córką Marcelego herbu Rawicz, ich dzieci: Anastazja, Aureli, Wiktor i Marceli,

7a. MARCELI [ ur. w 1890 w Sankt Petersburgu - zm. w 1975 w Mikuszowicach Śląskich k/ Bielska - Białej ]

- dziadek, ekonomista, żonaty z Leontyną Piotrowską herbu Korwin, ich syn Mieczysław.

W 1917r. przedostaje się z żoną i synem do Polski ( reszta rodziny pozostaje w Rosji ) gdzie kontynuuje karierę ekonomisty ( m. in. z ramienia Ministerstwa Skarbu nadzoruje wprowadzenie polskiej waluty w byłym zaborze austriackim ). Bierze udział w konspiracji i walczy w Powstaniu Warszawskim, zostaje ranny, awansowany do stopnia podporucznika, a za „odwagę i męstwo” zostaje odznaczony Krzyżem Walecznych. Po upadku Powstania dostaje się do niewoli niemieckiej ( Oflag w Lubece ). Po wojnie pracuje w pionie Uzdrowisk, wydaje o nich książkę, maluje i wystawia z powodzeniem obrazy.

Żona Leontyna z domu Piotrowska herbu Korwin ,[ ur. w1889 w Merefie - Chorku na Ukrainie,

w guberni Charkowskiej - zm. w 1959 w Krakowie ], dyplomowana nauczycielka ( Konserwatorium w Sankt Petersburgu ).

8a. MIECZYSŁAW [ 1917- 1995 ] - ojciec, żonaty z Jadwigą Dąbrowską herbu Dąbrowski, ich dzieci: Witold, Jolanta i Janina. Ekonomista z zawodu, muzyk z zamiłowania, zawzięty filatelista.

9a. WITOLD ANTONI [ ur. w 1943 w Warszawie ] - dyplomowany muzyk, kompozytor muzyki rozrywkowej, aranżer i dyrygent ( dorobek twórczy: ponad 200 utworów instrumentalnych, około 100 piosenek, kilka tysięcy aranżacji, kilka tysięcy opracowanych komputerowo utworów, kilkaset nagranych osobiście utworów na płyty CD - Rom ). Od 2000 roku – badacz genealogii rodu - wydał prywatnie: KSIEGĘ DZIEJÓW RODU CIECHANOWICZOW cz. I w 2001 r., cz. II w 2002 r. Obecnie wydaje kompendium genealogiczne rodu Ciechanowiczów pt. „ Genealogia rodu Ciechanowiczów”, w przyszłym roku zamierza wydać HERBARZ RODU CIECHANOWICZOW.

Żona - Jadwiga z domu Łakomska [ ur. w 1949 w Sosnowcu ] wyższe wykształcenie muzyczne – pedagog, akompaniator, miłośniczka krzyżówek. Ich synowie: MICHAŁ i JACEK.

9b. JOLANTA [ ur. w 1945 w Starachowicach ], dyplomowany technik rtg., mąż- Jan Księżyk [ ur. w 1945 - zm. 2006 ] dyplomowany inżynier – przedsiębiorca prywatny, ich synowie: Jerzy Księżyk [ ur. w 1972] w Katowicach, dyplomowany architekt wnętrz żonaty z Magdaleną Supińską [ ur. w 1975 ] oraz Jarosław Księżyk [ ur. w 1983 ] w Gliwicach, student Politechniki Gliwickiej. Syn Jerzego i Magdaleny - Aleksander [ ur. w 2005 w Ameryce ].

9c. JANINA [ ur. w 1954 ] w Katowicach, magister informacji naukowo – technicznej, mąż – Paweł Klimza [ ur. w 1955 ], ich córka – Daria Klimza [ ur. w 1975 ] dyplomowana dziennikarka, mąż Tomasz Stępień [ ur. w 1975 ], inżynier ekonomista..

10a. MICHAŁ [ ur. w 1972 w Katowicach ], syn – technik RTV. Żona Patrycja z domu Sklarek.

Ich córka: OLIWIA.

10b. JACEK [ ur. w 1975 w Sosnowcu ], syn – ukończył Wydział Elektroniki Politechniki w Gliwicach .

11. OLIWIA [ ur. w 1993r. w Katowicach ] - wnuczka, córka Michała i Patrycji.

Rodzina pozostała w Rosji ( Sankt Petersburg ):

7b. ANASTAZJA [ ok.1892-ok.1983 ] + Sergiej Aleksiejewicz Aksenow [ zm.1958 ] , ich córka Julia

[ 1922 -1980 ] lekarka, mąż inżynier. Ich córka Helena [ ur. w 1952 ],

7c. WIKTOR [ ok. 1893 - 1933 ], inżynier - elektryk, zginął w wypadku. Jego córka Nina [ur. w 1922r. ], jej dzieci: Tatiana [ur.1944 ] i Wiktor [ur. 1953].

7d. AURELI [1904 - 1966 ], inżynier - elektryk, specjalista od budowy linii przesyłowych wysokiego napięcia + Walentyna

[ ur. 1923 ]. Ich dzieci: Jadwiga i ANDRZEJ [ 1953 - 1986 ].

8b. JADWIGA [ ur.1946 ] ukończyła technikum chemiczno - technologiczne i Instytut Kinoinżynierów, pracowała jako jubiler + Aleksander Juriewicz Szczegłow [ - 2003 ]. Ich córka Masza [ ur. 1973 ], ukończyła sinologię i studia ekonomiczne, pracuje w dziale marketingu rosyjsko- amerykańskiego przedsiębiorstwa. Jej córka Barbara [ 2000 ] chodzi do szkoły sportowej, pływa i śpiewa.

8c. ANDRZEJ [ 1953 - 1986 ].

Opracowano na podstawie znajdujących się w posiadaniu rodziny dokumentów:

- Metryki urodzenia Marcelego ( kościół św. Stanisława w Sankt-Petersburgu z dn.11.XII. 1895r.)

- Metryki ślubu Marcelego ( kościół św. Katarzyny w Sankt-Petersburgu z dn.12.XI. 1916r.)

- Metryki urodzenia Mieczysława ( kościół św. Katarzyny w Sankt-Petersburgu z dn. 31.I. 1917r.)

- Świadectwa ukończenia Junkierskiej Szkoły Piechoty w Kijowie z dn. 13. VII. 1888r. przez Antoniego

- Wykazu Przebiegu Służby nr 7486 podporucznika Antoniego Ciechanowicza za lata 1886-1905.

- Spisu szlachty Kijowskiej Guberni. Kijów 1906 s. 295.

- Wywodu Szlachectwa z 20.III.1823[ Nr 36 ] w Heroldii Kijowskiej.

- Metryki urodzenia Władysława Aurelego ( kościół parafialny w Rokitnie z dn. 8.VIII.1829 ).

- Wywodu Szlachectwa z 9.VII.1833 w Heroldii Kijowskiej.

- Metryki urodzenia Jana Kantego ( kościół parafialny w Bereznie z dn. 21.X.1787 ).

Dokumenty te zawierają oprócz danych osobowych również potwierdzenie przynależności do stanu szlacheckiego

„ proischodił iz dworian ” ( dworianin - to po rosyjsku szlachcic ).

Na ich podstawie można odtworzyć migrację i losy rodziny:

- w XVI do XVIII w. - hipotetyczny Anastazy [ Atanazy ] ) i jego potomkowie żyli na Litwie

( na obszarach dzisiejszej Litwy i Białorusi, które wchodziły w skład Rzeczpospolitej Obojga

Narodów ),

- w XIX wieku zamieszkali na Ukrainie,

- w 2 połowie XIX wieku podzielili się na 3 grupy:

1. została na Ukrainie - m. in. Wsiewołod,

2. powróciła na Białoruś w okolice Baranowicz - potomkowie Antoniego „Dworeckiego”

oraz prawdopodobnie Ambroży - przodek Bartosza z Sydney,

3. emigrowała w głąb Rosji do Sankt Petersburga - pradziadek Antoni oraz Józef,

syn Ignacego, a rodzina Macieja prawdopodobnie do Moskwy,

- w XX wieku większość repatriowała się do Polski, lecz wiele z nich pozostało w Rosji,

na Ukrainie, Litwie, Białorusi, Anglii i innych państwach.

MIGRACJA RODU - CIECHANOWICZOWIE herbu Nałęcz i ich potomkowie:

11 pokoleń od Andrzeja do Oliwii i Aleksandra

Oliwia Aleksander

ur. 1993 ur. 2005 ( nazwy państw i ich flagi są współczesne i nie odpowiadają

Ameryka

XI pokolenie historycznym podziałom polityczno - geograficznym ).

Michał Jacek Jerzy Jarosław Daria Barbara

ur. 1972 ur.1975 ur. 1972 ur.1983 ur. 1975 ur.2000

X pokolenie

Witold Antoni Jolanta Janina Helena Tatiana Wiktor Maria

ur. 1943 ur. 1945 ur.1954 ur.1952 ur.1944 ur.1953 ur.1973

IX pokolenie

Mieczysław Julia Nina Jadwiga Andrzej

1917-1995 1922-1980 ur. 1922 ur. 1946 1953-1986

VIII pokolenie POLSKA

Wsiewołod Raisa Marceli Anastazja Wiktor Aureli

ok.1877 ok.1880 1890-1975 ok.1892-1983 ok.1893-1933 1904 -1966

ROSJA

Sankt Petersburg

-ok.1950 -ok.1955

VII pokolenie

Eugeniusz Mikołaj Aleksander Włodzimierz Józef Anna Tymoteusz Maria Dymitr Antoni Antoni

Ignacy Maurycy Paweł „Dworecki”

1844 ok.1846 1848 1849 ok.1852 ok.1850 ok.1852 ok.1854 ok.1856 ok.1860 1865-1935

- ok.1919 - ok.1910 - ok.1920 - ok.1930 - ok.1932 -ok.1925 -ok.1920 -ok.1919 -ok.1920 -ok.1935

Zinaida

VI pokolenie ok.1856 - ok. 1921

Ignacy Maciej Kamilla Mikołaj Stanisław Zenon Jacenty Aureli

Hieronim Wiktor Ambroży Mikołaj Onufry Adolf Władysław

1812 1819 ok. 1820 1822 1824 1825 1826 1829

- ok. 1887 - ok. 1894 - ok. 1895 - ok. 1895 - ok. 1899 - ok. 1900 - ok. 1901 - ok. 1904

V pokolenie

Michał Honorata Katarzyna Jan Kanty Franciszka Wincenty

1777 1779 1781 1787 1790 ok.1791

- ok. 1850 - ok. 1852 - ok. 1854 - ok. 1831 - ok. 1865 - ok. 1866

IV pokolenie

Piotr 1753- ok. 1828

III pokolenie

UKRAINA

Antoni ok.1690- ok. 1765

II pokolenie

I pokolenie udokumentowane Andrzej ok. 1640 - ok. 1720

Protoplasta hipotetyczny: Atanazy ( Anastazy ) - ok. 1580 - ok.1655 LITWA

NAŁĘCZ RAWICZ (Rawa)

POŁĄCZENIE 3 HERBÓW

ATANAZY
NAŁĘCZ	KORWIN	KORCZAK
CIECHANOWICZOWIE	PIOTROWSCY	ŁUKASZEWICZOWIE

Łukaszewiczowie herbu Korczak (poprzednio herbu Lubicz)
( pełna lista w/g pamiętników Gracjana Łukaszewicza )

1. PAWEŁ [ur. ok. 1610.] legitymował się herbem Lubicz, ale "za zasługi wojenne i staż" otrzymał od Zygmunta III Wazy (1566 - 1632) herb Korczak i odtąd jego potomni posługiwali się tym herbem, podczas gdy pozostali członkowie rodu w dalszym ciągu używali herbu Lubicz, jego syn Jerzy,
2. JERZY [ur. ok. 1675] - starosta Michnowicki, od 1723r. zamieszkały na Litwie, jego synowie: Józef i Jakub (Budowniczy Mścisławski),
3. JÓZEF [ur. ok. 1700] - towarzysz Chorągwi Nadwornej, od Augusta III otrzymał folwark Lubartowice, jego syn Michał,
4. MICHAŁ [ur. ok. 1725] - żona Klara Święcicka, ich synowie: Rafał i Jan,
5. JAN [1750 - 1795] - w 1777 dowiódł szlachectwa w Mścisławskim Prowincjonalnym Sądzie,
   żona Klara Peszko [17.. - 1807], ich syn Kazimierz,
6. KAZIMIERZ [1775 - 1852] - porwał swą przyszłą żonę Katarzynę Pióro [1782 - 1851],
   ich dzieci: 4 córki i 4 synów, wśród nich Gracjan,
7. GRACJAN [1826 - 1908] - urzędnik państwowy, niestrudzony kronikarz dziejów rodziny, opisał ród Łukaszewiczów od protoplastów, prowadził Pamiętniki i Kronikę Wydarzeń, w której obok urodzin, ślubów i zgonów członków rodziny, notował najważniejsze wydarzenia: rozbiory Polski, Powstanie Kościuszkowskie, urodziny Adama Mickiewicza ("Pana Tadeusza" przepisał ręcznie z paryskiego wydania, bo w Rosji do 1858r. było ono na cenzurze) i in. Żonaty z Leontyną Kalinowską [1833 - 1870], ich dzieci: Ludosław, Katarzyna, Witold i Alina,
8. 8.a. ALINA [1861 -1931] - żona Józefa Korwin - Piotrowskiego, ich dzieci: Czesław 1 i 2, Leontyna 1 i 2, Józef 1 i 2, Maria, Michał, i Eugeniusz,
   8.b. WITOLD [1864 - 1939] - zawodowy wojskowy - oficer Floty Czarnomorskiej, przedostał się do Polski, gdzie zmarł podczas nalotu Niemiec hitlerowskich we wrześniu 1939 roku. Żonaty z Izabelą Niebrzydowską [1874 - 1969], małżeństwo bezdzietne.
   Na Witoldzie wygasła ta gałąź rodu Łukaszewiczów.

Korwin - Piotrowscy, czyli Piotrowscy herbu Korwin.

( pełna lista w/g Kaspra Niesieckiego, KoronaPolska oraz listów Aliny Korwin - Piotrowskiej )

1. TOMASZ - ur. ok. 1648. - założyciel rodu - wraz z braćmi: Józefem, Adamem, Łukaszem i Andrzejem pochodzili z Mazowsza, jego syn: Józef,
2. JÓZEF - ur. ok. 1675, jego syn: Franciszek,
3. FRANCISZEK - ur. ok. 1700, jego synowie: Michał, Józef, Antoni, Teodor,
4. MICHAŁ - ok. 1739, jego synowie: Wincenty, Jan, Franciszek, Stanisław,
5. JAN - ur. ok. 1760, jego syn: Jan,
6. JAN [1791 - 18..], żona Anna Bielinowa, ich syn: Michał,

7. MICHAŁ [1824 - 1901], żonaty z Leokadią Szpilowską, ich dzieci: Stanisław, Józef, Antoni, Antonina, Józefa i Franciszek, 8. JÓZEF [1850 - 1906] - żonaty z Aliną Łukaszewicz herbu Korczak, ich dzieci: Czesław 1 i 2, Leontyna 1 i 2, Józef 1 i 2, Maria, Michał, i Eugeniusz,

9a.LEONTYNA [1889 - 1959] - żona Marcelego Ciechanowicza, ich syn: Mieczysław. Dyplomowana nauczycielka Konserwatorium w Petersburgu, gdzie wykładała i koncertowała, w Polsce uczyła muzyki w średnich i podstawowych szkołach muzycznych, oraz nauczała prywatnie.
9.b. MARIA [1888 - 1972] - dyplomowana nauczycielka m.i. kierowniczka szkoły parafialnej (polskiej) w Nikołajewie, prowadziła nauczanie i utrwalała polskość miejscowej Polonii, uczestniczka i inicjatorka przedsięwzięć w dziedzinie polskiej kultury. w 1920r. uwieńczone powodzeniem 3 letnie próby przedostania się do Polski (przeszła w końcu pieszo, podając się za pracującą w polu chłopkę). W Polsce przedwojennej, pracowała jako pedagog, a po likwidacji szkoły, od 1940r. do 1943r. prowadziła tajne nauczanie. W 1934r. odznaczona kawalerskim krzyżem "Polonia Restituta" za krzewienie polskości pod rządami carskimi.
Mąż - Mieczysław Śliwiński herbu Kozieł,
9.c. EUGENIUSZ [1891 - 1964]. Inżynier, zawodowy oficer. Po 1918 roku, po reaktywacji Państwa Polskiego pomagał polskim działaczom politycznym przedostawać się do Polski, za co został skazany przez bolszewików na śmierć przez rozstrzelanie. Dzięki pomocy swoich podkomendnych - żołnierzy - uciekł spod kul plutonu egzekucyjnego i przedostał się do Polski, gdzie już była jego żona z dziećmi, którym też udało się uciec z Rosji. W Polsce pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych, a od 13 do 29.IX.1939 roku był uczestnikiem obrony twierdzy Modlin. Potem działał wraz z synem, Edwardem w konspiracyjnej służbie wojskowej. Jako oficer AK - był m.i. wykładowcą w konspiracyjnej Szkole Wojskowej. Aresztowany i osadzony na "Pawiaku", a potem w obozie Stutthof koło Elbląga. Po wyzwoleniu wyjechał do córki Janiny do Brazylii, gdzie gospodarował na farmie. Odznaczony kilkunastoma orderami i medalami polskimi (Virtuti Militari, Krzyż Walecznych i.i.) oraz zagranicznymi (m.i. Krzyż Kombatancki).
Żona: Maria Bonaparte [1893 - 1974], odznaczona krzyżem Virtuti Militari, ich dzieci:
JANINA (1911) i EDWARD [1920- 1944].

9. EDWARD [1920- 1944], studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a studia ukończył w nauczaniu tajnym. Podczas okupacji niemieckiej pracował w konspiracji, został aresztowany, osadzony na "Pawiaku" i rozstrzelany 24.I.1944 roku w Warszawie przy ul. Kilińskiego - róg ul. Długiej.
   Na nim ta linia rodu Korwin -Piotrowskich wygasła.

Następcy Korwin - Piotrowskich.

1. MARIA ŚLIWIŃSKA z domu Korwin - Piotrowska (patrz wyżej pkt. 9,b.) i jej maż - MIECZYSŁAW ŚLIWIŃSKI ps. "KOMAR", "ZEW" [1899 - 1975], dyplomowany elektrotechnik, patriota, bojownik o wolność: w latach 1918 - 1919 w Legionach, ranny w bitwie o Lwów w 1919r., w latach od 1922 do września 1939r. W latach dwudziestych - konstruktor pierwszych w Starachowicach odbiorników radiowych.
   W 1939r. skoszarowany i ewakuowany ze Strażą Pożarną do Kowla, brał udział w bitwie pod Iłżą. Po powrocie piechotą z Kowla - żołnierz ZWZ, potem AK, organizator i uczestnik grupy zabezpieczającej i magazynującej w leśnych kryjówkach broń z pobojowisk. 22.VII.1941r. aresztowany i katowany na Gestapo - nikogo nie wydał. Osadzony w celi śmierci zorganizował na dzień przed rozstrzelaniem ucieczkę z 9 współwięźniami. Po wyleczeniu ran (w zakonspirowanych domach) przeniesiony do partyzanckiego oddziału AK pod dowództwem "Szarego" w lasach iłżeckich i świętokrzyskich pod ps. "Zew" . Ukończył szkołę oficerską. mianowany podporucznikiem, potem porucznikiem. Za odwagę wielokrotnie odznaczany, m.i. Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari. Brał udział w wielu bitwach, zasadzkach, wysadzaniu wrogich transportów. W czasie marszu AK na pomoc Powstaniu Warszawskiemu ciężko ranny w bitwie pod Przysuchą 3.X.1944r., nie pozwolił sobie amputować nogi. Ukrywany i leczony we wsiach, do domu wrócił w styczniu 1945r., do końca życia posługiwał się laską.
   Po ujawnieniu się wielokrotnie przesłuchiwany przez SB, uniknął zesłania i śmierci dzięki poświadczeniu, że działał przed wojną w PPS. Odznaczenia: Odznaka Grunwaldzka, Krzyż Partyzancki, Krzyż Walecznych (2x), Krzyż AK, Srebrny Krzyż Virtuti Militari.
   Ich dzieci: Irena, Hanna i Jerzy.
2. IRENA SOSNOWSKA z domu Śliwińska [1925r.] - Technik mechanik. W czasie okupacji - łączniczka AK od 14 roku życia; przenosiła podziemną prasę, meldunki, broń i amunicję, przemycała żywność i odzież dla Żydów z Getta. W czasie przechodzenia frontu - pielęgniarska wolontariuszka. Po wojnie pracowała w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Starachowicach i uprawiała czynnie sport motocyklowy w klasie 125 ccm (przed wprowadzeniem osobnych zawodów dla kobiet), Sędzia Sportów Motorowych klasy I (państwowej) o specjalności rajdowej. Zawodnik w strzelectwie śrutowym.
   Jej mąż - Jerzy Bonifacy Sosnowski [1910 - 1984] herbu Godziemba - inżynier - mechanik i zawodowy wojskowy, ochotnik od 16 roku życia. Po ukończeniu Szkół: Podchorążych Artylerii we Włodzimierzu na Wołyniu i Oficerskiej w Toruniu, odbyciu stażu w 23 PAL w Będzinie - skierowany na studia w wydz. mechanicznym, katedra uzbrojenia. Po ukończeniu studiów skierowany do odbioru dział produkowanych w Zakładach Górniczo - Hutniczych w Starachowicach, organizował i brał czynny udział w obronie Starachowic, dowodząc baterią dział przeciwlotniczych, której obsada stoczyła bezpośrednią walkę z wrogim oddziałem rozpoznawczym na peryferiach miasta. Uczestnik bitwy pod Iłżą (7.X.).
   W czasie okupacji - kier. szkoły zawodowej, w której prowadzone było tajne nauczanie, a podczas zajęć warsztatowych - wyrób części do polskich pistoletów maszynowych VIS, montowanych konspiracyjnie w rejonie Skarżyska - Kamiennej. Wykładał w konspiracyjnej szkole podchorążych. Sprawował konspiracyjną służbę kwatermistrzowską podlegając bezpośrednio dowódcy podobwodu AK - "Baszta".
   Po zamachu na gestapowca Schutza, w którym zginął jego szwagier - Bolesław Papi (ps. "Czerw") - został przeniesiony do konspiracji w Warszawie. Uczestniczył w walkach na Mokotowie i w Śródmieściu. Fortelem uniknął wywiezienia do obozu jenieckiego, ukrywał się po wsiach aż do przejścia frontu, ciężko chory na nerki. Zaliczono mu 5 lat i 1 miesiąc walki w konspiracji (AK). Po ujawnieniu się wielokrotnie przesłuchiwany przez SB. Jako przedwojenny oficer zawodowy - porucznik WP, żołnierz AK, bezpartyjny, mimo ponawianych propozycji nie przystąpił do współpracy z SB. Nie zweryfikowano mu stopnia kapitana.
   Po wojnie odbudowywał fabrykę: organizował straż przemysłową FSC i był pierwszym jej komendantem, następnie szefem Działu Kontroli Technicznej, Głównym Konstruktorem, specjalistą d/s eksportu samochodów STAR. Uznając jego wiedzę i zdolności, powierzano mu odpowiedzialne stanowiska, lecz po wykonaniu przez niego pionierskich, trudnych zadań organizatorskich - stanowiska obsadzano "zaufanymi politycznie". Posiadał odznaczenia, z których najważniejszymi były Srebrny Krzyż Zasług i Kawalerski Krzyż "Polonia Restituta".
3. JERZY ŚLIWIŃSKI [1929], jego dzieci: Barbara i Andrzej oraz wnuki: Karolina, Aleksander i Marcin,
4. HANNA PIĄTKOWSKA [1927 - 1994] z domu Śliwińska, mąż Zbyszko Piątkowski [1930 - 1984],
   ich dzieci: Edward i Andrzej i wnuki: Przemysław i Karolina.
   
   

Rodzina Witolda Ciechanowicza ze strony matki.

1. JADWIGA CIECHANOWICZ [1916 - 1985] z domu DĄBROWSKA herbu Dąbrowski - matka,
2. ZOFIA DĄBROWSKA [1875 - 1970] z domu Dworakowska - babka (spokrewniona z Rzewuskimi), mąż Bronisław Dąbrowski [1851 - 1921] herbu Dąbrowski (spokrewniony z Henrykiem Dąbrowskim - generałem), ich dzieci: Jadwiga, Maria, Janina, Mieczysława (jej mężowie: Kazimierz Ujazdowski herbu Ślepowron, którego babką była Seweryna Rutkowska herbu Pobóg i Mieczysław Mirowski herbu Niesobia) i Antoni.
3. Potomkowie Dąbrowskich: Ujazdowscy, Mirowscy, ich dzieci i wnuki.
   
   
   

Powrót	Dalej